Lijn 2, Het Overzicht - De Oversteek van de Pyreneeën op toerski's

48 dagen, 736 kilometer en 45.772 meter positieve hoogteverschillen. Dat is het cijfermatige resultaat van een buitengewone avontuur: de doorkruising van de Pyreneeën op toerski’s, ondernomen door drie leden van de Lagoped Family, Lucas, Paul en Luc. Midden in de winter vertrokken, trotseerde dit trio bergbeklimmers extreme weersomstandigheden, genoot van onvergetelijke afdalingen en ontdekte een gebied waar de natuur de baas is. Na hun terugkeer delen ze hun rauwe verhaal, vol emoties en gedenkwaardige herinneringen.

Het avontuur van Lucas, Paul en Luc begon in een sfeer van grote eenzaamheid. Vanaf de eerste etappes bleken de Pyrenese bergen wilder dan ze hadden gedacht. In tegenstelling tot de Alpen, waar de parkeerplaatsen aan de voet van de dalen vaak vol zijn, boden de uitgestrekte gebieden van de Pyreneeën totale afzondering. Hun route bracht hen naar de Encantats, een waar paradijs voor toerskiën, waar ze brede valleien en steile couloirs konden afwisselen onder een stralende zon. Maar aan de horizon kondigde zich al een verandering aan: de Aneto werd bedekt met dreigende wolken.

Les Encantats, paradijs voor toerskiën, aan de poorten van de Aneto. Zeer geschikte landschappen, tussen brede valleien en steile couloirs, waarvan iedereen ons de lof had bezongen. Als bergbeklimmers dachten we aan parkeerplaatsen die helemaal vol zouden zijn bij de start van de dalen. Maar we hadden nog veel te leren over de Pyreneeën: zonder een spoor aan de horizon, werden we opnieuw overspoeld door eenzaamheid. De wilde Encantats openden hun deuren voor ons onder een prachtige zon. Maar we wisten dat het moeilijkste nog moest komen: in de verte begon het massief van de Aneto zich al te hullen in grijze wolken, die de terugkeer van kou en sneeuw aankondigden.

Daarna volgden acht dagen slecht weer, met wind en sneeuw. Dus acht zwaardere dagen. Het belangrijkste kenmerk van de overstekende bergbeklimmer is elke dag in de bergen zijn, in goede en slechte tijden. Als de sneeuw valt en de wind waait, neemt het lawinegevaar toe: toch moet hij vooruit. We gingen dus voorzichtig verder, lieten de beklimming van de Aneto achterwege, pasten onze route aan en waagden soms ons geluk om verplichte passen te passeren die vol verse, door de wind opgewaaide sneeuw lagen. Maar ondanks alles vermeden we lawines en bereikten het skistation Piau Engaly, waar we drie vrienden, Adélie, Corentin en Lilian, weer ontmoetten.

Met hen vonden we de zon en warmte terug. In een lenteachtige sfeer trokken we door de Hautes-Pyrénées, een etappe bekroond met de beklimming van de hoogste Franse top van de Pyreneeën, de Vignemale. Deze periode van negen dagen met z’n zessen zal een van de mooiste etappes van onze oversteek blijven, onder het teken van zon, lachen en zorgeloosheid. De aanwezigheid van onze vrienden was voor ons drieën een verademing die ons uit onze routine haalde, en zelfs na hun vertrek werd onze motivatie daardoor versterkt.

Adélie, Corentin en Lilian verlieten ons vervolgens bij de Somport-pas, en met z’n drieën begonnen we aan onze laatste skidagen. Drie dagen met gevarieerde landschappen, tussen de rode rotsen van de Pic d’Arlet en de Lapiaz van La Pierre Saint-Martin. Daar maakten we onze laatste bochten van de expeditie, niet zonder nostalgie. Maar vooral waren we blij, omdat we voelden dat het zwaarste achter ons lag en dat we alleen nog maar hoefden te lopen, ski’s op de rug, tot aan de oceaan.

Genietend van de laatste reisdagen ontdekten we het Baskenland, zijn keuken, zijn gastvrije inwoners en zijn Pottocks, die net zo gastvrij waren. Deze laatste dagen boden ook de gelegenheid voor talrijke ontmoetingen, bevorderd door onze komische verschijning met ski's op de rug, meerdere dagen wandelen van de eerste sneeuw.

En toen, eindelijk, op donderdag 6 maart, betraden we het zand van Hendaye en gingen we zwemmen, niet ver van de surfers die verbaasd waren over de vorm van onze boards. Deze paar slagen waren een groot geluk voor ons, het bewijs dat we aan het einde van ons avontuur waren gekomen en dat we alleen nog maar hoefden te rusten en onze dierbaren weer te zien.

Het is nog te vroeg om het te zeggen, maar we zijn ervan overtuigd dat dit avontuur in ons geheugen gegrift zal blijven en dat we de Pyreneeën niet zullen vergeten. Deze reis bood ons prachtige panorama’s, fijne skimomenten (en minder fijne), grote vreugde en lange periodes van twijfel, diepe isolatie en sterke ontmoetingen. Maar vooral heeft het een band tussen ons drieën gesmeed zoals alleen grote avonturen dat kunnen.

En voor wie hun avontuur opnieuw wil beleven, is er een film van hun expeditie in voorbereiding. Volgend winterseizoen kunt u deze ongelooflijke oversteek van de Pyreneeën op toerski's in beeld ontdekken!

Het team van De Lijn is niet aan zijn eerste expeditie toe. In 2022 gingen de vrienden een vergelijkbare uitdaging aan: de Middellandse Zee bereiken vanaf het Meer van Genève door de Franse Alpen te doorkruisen op toerski's en te voet. Een film vertelt de 518 km, 36.000 m positieve hoogteverschil en het verhaal van hun vriendschap.