Tussen de bergkammen en het meer
Bij de Col de la Forclaz, de wandeling boven Annecy
Het is nog grijs wanneer Estelle en Pilou Talloires verlaten. De weg slingert omhoog naar de Col de la Forclaz, en bij elke bocht ontvouwt het Meer van Annecy zich iets verder beneden hen, als een spiegel tussen de berghellingen. Ze hoeven niet veel te praten. Het is koud, de fleecetruien zijn tevoorschijn gehaald en het moment lijkt stil te staan.
Chalet La Pricaz: een stopplaats boven het meer
Een paar kilometer na het vertrek verschijnt Chalet La Pricaz op een vlak stuk tegen de berghelling. Ze zetten hun rugzakken neer. Een warme chocolademelk, hun handen om de kom, en het meer helemaal beneden dat begint te glinsteren in de zon. Het is het soort pauze dat je niet vooraf plant: je stopt omdat de plek het verdient.
Pilou trekt tijdens de halte de SWEECE-fleece over zijn eerste laag. Het is geen technisch bergkledingstuk, maar een fleece die je overal kunt dragen, in Europa gemaakt van gerecycled polyester, met precies de juiste dikte voor een pauze op hoogte wanneer je lichaam weer afkoelt.
Afdaling naar Talloires en de haven: de wandeling waarbij je eindigt met je voeten in het water
De afdaling naar Talloires volgt de oosthelling, die beter beschut is. Op sommige plekken is het pad technisch, met stenen die nat zijn van de dauw. Het GRAND TETRAS 3/4-jack blijft nuttig tot aan de voet van het pad, waar het licht terugkeert en de temperatuur plotseling stijgt. In de haven van Talloires gaan ze aan de waterkant zitten. Het meer is blauw, bijna roerloos. Het is dezelfde dag, hetzelfde meer dat ze twee uur eerder van daarboven hadden gezien, maar vanaf hier lijkt het op iets totaal anders.