Liefdesbrieven aan de Natuur
|
|
Tijd om te lezen 3 min
|
|
Tijd om te lezen 3 min
Aan het begin van Lagoped, een ontmoeting.
Daarop volgt geen liefdesverhaal, maar een vriendschapsverhaal. Het merk Lagoped werd in 2018 geboren uit de vereniging van drie bergliefhebbers die elkaar ontmoetten op de hoogten van de Alpen die ze in elk seizoen en op elke hoogte doorkruisen: Christophe Cordonnier, financieel ingenieur geworden ondernemer, Julien Désécures, ingenieur geworden berggids, en Pierre Derieux, strategisch consultant geworden animator van een derde plek.
Samen hebben ze zich ten doel gesteld de natuur weer centraal te stellen bij de mens.
Dit jaar, ter gelegenheid van Valentijnsdag, geen promoties of commerciële aanbiedingen. We geven aan de natuur wat we op ons hart hebben.
In de natuur laten we alleen de afdruk van onze stappen achter, maar zij laat een veel grotere afdruk achter in onze herinneringen en in ons hart.
De natuur is geen simpel speelterrein. Ze is een toevluchtsoord, een inspiratie, een adem van vrijheid. Door de woorden van de Lagoped Family willen we deze onwankelbare liefde delen voor de bergen, bossen en oceanen die ons omringen.
Op de top van de Matterhorn, badend in licht, leek de wereld stil te staan. De wind fluit tussen de kammen, stille getuige van mijn beklimming, en de sneeuw kraakt onder mijn vermoeide maar verwonderde voeten. Daarboven vervaagt alles: het rumoer van het dagelijks leven, de grenzen die mensen trekken. Er blijft alleen de uitgestrektheid, de oneindige hemel en deze berg die mij zoveel gaf – twijfel, inspanning, verwondering.
Natuur, je bent groots en ongetemd, zacht en meedogenloos. Je daagt ons uit net zo goed als je ons verwelkomt, en in jouw schoot zijn wij slechts een hartslag in de eeuwigheid.
Van bergkammen tot alpenweiden is de oversteek van de Aravis een ode aan het wilde. De dageraad kleurt de toppen roze terwijl mijn stappen zich verankeren in de aarde, het reliëf volgend als een stille melodie. Elke bocht onthult een nieuw tafereel: de strenge kliffen, de diepe bossen, de weiden waar edelweiss dansen.
Hier lost de tijd op in de adem van de wind en het gezang van roofvogels. De berg leert nederigheid en verwondering. Ze herinnert ons eraan dat we slechts voorbijgangers zijn, vluchtige gasten in haar koninkrijk.
Versteende lava
Versteend in je vurige koorts
Om te slikken, te verteren, te transformeren
De levende menigte
In een immense en asachtige stroom
Je werpt je gloed zonder verleden
Aanval op de groene valleien
Gezicht op jouw plan
Het leven is beroofd van bestemming
Dan is het de eeuwigheid
Komt om je bestemming te bieden
Bevriezend en kristalliserend
De kracht van jouw vaart
Van jouw rivier van vuur
Toorn en grillen van de goden
Er blijft alleen jouw grote lichaam Liggend door het lot
Chili, vulkaan Villarica
Mijn liefste,
Ik bereid onze volgende romantische afspraak met veel aandacht voor.
Want als ik je zie, als ik in je armen ben, kan ik niet meer liegen, kan ik me niet meer verbergen, noch doen alsof ik iemand anders ben. Je bent net zo mooi als veeleisend, maar vooral "echt" en ik word dat ook een beetje meer, elke keer als ik thuis kom, met dromerige ogen, een hartvormige mond, nadat ik het geluk had om nog eens met jou te dansen.
Mijn liefde voor de natuur is uiteindelijk de dankbaarheid om te kunnen genieten van eenvoudige, zintuiglijke dingen. Het is de waardering van geuren, het aanraken van de elementen om me heen, de stilte die heerst op de hoogvlakten, en dan het uitzicht op deze natuur die onverbiddelijk haar gang gaat in het ritme van de seizoenen, ver weg van onze hectische mensheid.
Groeien we bij jou,
Door dagen, weken, maanden of jaren op jouw toppen door te brengen,
Elke stap vormt ons en belooft ons,
Om hoger te gaan, om een perfecte horizon te omarmen.
We groeien dankzij jou,
We leren van jouw bewoners, groot en klein,
We maken ook kennis met de ander,
In de stilte of in het geluid van een geluid.
We ontdekken onszelf,
Elk van jouw uitnodigingen laat een herinnering in ons achter,
En bij onze terugkeer in de stad denken we al aan terugkomen,
Je nog zoekend in de lucht en de zuchten.
Ik zeg "we", maar het is vooral een "ik", die hoopt dat "zij" het ook voelen,
Deze ruwe en oneindige roep,
Want bij jou, natuur, voel ik me eindelijk een beetje thuis.
Liefde wordt niet gemeten in cadeaus, maar in gedeelde emoties en ervaringen. Deze Valentijnsdag nodigen we je uit om op jouw beurt een liefdesbrief aan de Natuur te schrijven. Neem even de tijd om haar te bedanken, om te herinneren wat ze je schenkt, om je inzet om haar te beschermen te vernieuwen.
💚 Deel je brief met ons per mail <enora@lagoped.com> of op je sociale netwerken met de hashtag #OneWithNature.
Omdat het mooiste liefdesverhaal dat is dat we onderhouden met de levende wereld.