Welke eco-score hebben onze outdoor kledingstukken? Lagoped zet het op een rijtje
|
|
Tijd om te lezen 5 min
Waarom spreken we over een textiel eco-score?
De ecologische transitie van de textielsector verloopt via betere informatie voor de consument. Maar bij het beoordelen van de milieubelasting van een kledingstuk kan de diversiteit aan tools verwarrend zijn. Sinds enkele jaren proberen verschillende initiatieven — in Frankrijk en Europa — een textiel eco-score aan te bieden: een duidelijke, unieke en gestandaardiseerde indicator om verantwoorde keuzes te begeleiden.
Geïnspireerd door de nutri-score of het energielabel, vatten deze scores een levenscyclusanalyse (LCA) samen in een beoordeling van A tot E. Doel: iedereen in staat stellen gemakkelijk de milieubelasting van twee producten te vergelijken, terwijl de industrie wordt gestimuleerd om meer verantwoorde kleding te ontwerpen.
Maar in deze overgangsperiode, tussen de nog in ontwikkeling zijnde Europese methode (PEF) en de Franse methodologie die wordt afgerond, is het essentieel om de verschillen goed te begrijpen. En te weten hoe een merk als Lagoped, dat zich inzet voor duurzamer textiel, deze tools gebruikt om meer transparantie te bieden.
Een primeur in Frankrijk: de eco-score op alle Lagoped-kleding
Lagoped is het eerste Franse textielmerk dat een eco-score toont voor al zijn kleding.
Vanaf 2023 hebben we de methode PEF (Product Environmental Footprint) aangenomen, het Europese kader voor milieubeoordeling. Vervolgens zijn we in 2024 overgestapt op de Franse methode gebaseerd op de Écobalyse-database, conform het decreet dat momenteel wordt aangenomen. Deze pionierskeuze weerspiegelt onze inzet: de impact van elk kledingstuk zichtbaar en begrijpelijk maken.
Maar waar hebben we het precies over? En wat zit er achter deze milieubeoordelingen?
Kun je echt de milieubelasting van een kledingstuk meten?
Textiel is een van de meest vervuilende sectoren ter wereld. Het verbruikt enorme hoeveelheden water, energie en grondstoffen, terwijl het afval, microplastics en broeikasgasemissies genereert. Het is daarom essentieel om beter te produceren, maar ook beter te kiezen.
Eco-scores proberen hierop te antwoorden door alle impacten van een product samen te vatten in een begrijpelijke score. Hiervoor baseren ze zich op een levenscyclusanalyse (LCA): van de teelt van de grondstof tot de productie, het gebruik en zelfs het einde van de levensduur van het kledingstuk.
Maar niet alle beoordelingsmethoden zijn gelijkwaardig. Er bestaan vandaag twee benaderingen naast elkaar:
De PEF-methode, ontwikkeld door de Europese Commissie;
De milieukosten, gedragen door Frankrijk via de Écobalyse-database.
De PEF: een complete Europese methode die nog in ontwikkeling is
De methode Product Environmental Footprint (PEF) is ontwikkeld door de Europese Commissie om een gemeenschappelijke wetenschappelijke referentie te bieden voor alle producten. Ze is gebaseerd op 16 milieu-indicatoren: klimaatverandering, toxiciteit voor de mens, verzuring, landgebruik, watervervuiling, enzovoort.
Het maakt gebruik van een speciale database (EF v3.1) en de berekening is gebaseerd op technische gegevens uit zeer gedetailleerde levenscyclusanalyses.
De PEF blijft vandaag de dag een vrijwillig kader, dat vooral wordt gebruikt in B2B-relaties of in het kader van Europese projectoproepen. Een herziening staat gepland voor 2026–2027, onder andere om nieuwe thema’s zoals microplastics en biodiversiteit te integreren.
In Frankrijk in hun communicatie naar het grote publiek. Alleen ruwe indicatoren zoals de koolstofvoetafdruk of het waterverbruik mogen worden gepubliceerd.
Écobalyse: het Franse antwoord, ontworpen voor het grote publiek
Tegelijkertijd heeft Frankrijk een directere aanpak ontwikkeld, met een duidelijk doel: de milieubelasting voor iedereen begrijpelijk maken. Deze methode, genaamd "milieukosten", is gebaseerd op de open en publieke database Écobalyse.
Het maakt gebruik van 14 milieu-indicatoren, waaronder de koolstofvoetafdruk, het gebruikte water, abiotische hulpbronnen en milieuvervuiling. De berekening is eenvoudiger dan die van de PEF: het is voldoende om de samenstelling, het gewicht van het product en de locaties van de belangrijkste productiestappen (spinnen, weven, verven, assemblage) te kennen.
Bijzonderheid: deze methode houdt rekening met de extrinsieke duurzaamheid, dat wil zeggen het economische model van het product (fast fashion versus duurzaam product). Het straft dus kleding met een korte levensduur of eenmalig gebruik.
Een besluit wordt verwacht tegen eind september 2025, waarna alle milieukommunicatie in Frankrijk uitsluitend op deze methode moet zijn gebaseerd. Op termijn zal de score direct op het etiket van de producten verschijnen.
Twee visies, éénzelfde ambitie: leiden naar een verantwoorde keuze
Deze twee systemen zijn niet onverenigbaar. Ze delen een gemeenschappelijk doel: het stimuleren van de vermindering van de ecologische voetafdruk van textielproducten. Op termijn zou er een convergentie kunnen plaatsvinden, maar voorlopig richt elk kader zich op een ander publiek.
Of het nu met de Europese PEF-methode of de Franse methode is, het principe van het berekenen van de score is hetzelfde:
Score = ∑ (Impact / Normalisatiefactor) × Wegingsfactor
Maar er zijn enkele belangrijke verschillen:
De wegingsfactoren verschillen – bijvoorbeeld, Frankrijk hecht veel meer gewicht aan ecotoxiciteit in zoet water (21,10%) terwijl de PEF-methode meer belang hecht aan menselijke toxiciteit en het gebruik van fossiele of minerale hulpbronnen.
De Franse methode voegt twee criteria toe: uitstoot van plastic microvezels en aandeel van de export buiten de EU.
-
De functionele eenheid verandert :
PEF Europa: Score / (gemiddeld aantal gebruiksdagen × intrinsieke kwaliteit × repareerbaarheid)
Franse methode (Écobalyse): Score / niet-fysieke duurzaamheid.
De Europese methode houdt rekening met een fysieke duurzaamheid van het kledingstuk, terwijl de Franse methode een emotionele duurzaamheid integreert die verband houdt met het economische model van het product (fast fashion versus duurzame productie).
Lagoped, pionier in transparantie
Bij Lagoped volgen we deze ontwikkelingen al jaren. In 2023 hebben we de PEF aangenomen om de milieu-impact van onze kleding te beoordelen. In 2024 zijn we overgestapt op het Franse referentiekader gebaseerd op Écobalyse, en werden zo het eerste Franse textielmerk dat een eco-score toont voor de volledige collectie.
Waarom deze keuze? Omdat we geloven dat betrouwbare en begrijpelijke informatie een krachtig middel is om beter te consumeren — en beter te produceren.
Milieulabeling is voor ons geen last, maar een ethische eis. Het stimuleert ons om duurzamere kleding te ontwerpen, gerecyclede of recyclebare materialen te gebruiken, Europese partners te verkiezen en elk detail te heroverwegen.
Naar een meer bewuste consumptie (en productie)
De eco-score zegt niet alles. Het vervangt niet het gezond verstand of de zorg die je aan je kleding besteedt. Maar het biedt een richtlijn in een sector die nog te ondoorzichtig is.
Bij Lagoped willen we dat elk kledingstuk dat je draagt betekenis heeft — in functie, gebruik en impact. Dankzij de milieulabeling kun je vandaag met volle kennis van zaken kiezen.
En wij blijven vooruitgaan, in volledige transparantie.
N.B. De eco-score beoordeling is nog niet mogelijk voor alle producten in onze collecties. Uit transparantie tonen we de Franse score wanneer deze beschikbaar is en de Europese score wanneer de eerste niet beschikbaar is.
