Op de hellingen van La Grave
De dag breekt aan in Chazelet.
Onder het bivakzeil opent Pilou zijn ogen een beetje: de Meije rijst op, al verlicht door de eerste stralen. De lucht is fris, de toppen waken, en de dag belooft lang, mooi en onvoorspelbaar te worden.
Hier is fietsen geen prestatie: het is een doortocht. Elke ademhaling, elke steen, elke schaduw draagt bij aan de reis. En de Meije, majestueus, begeleidt de terugkeer als een baken boven de vallei.