Paul de Pourtalès 🇫🇷🇨🇭🇬🇧

Paul de Pourtalès is een freeride skiër van de nieuwe generatie. Hersteld van een ernstige blessure op 18-jarige leeftijd, begrijpt hij het belang van duurzaamheid voor een atleet en besluit hij zijn carrière stap voor stap op te bouwen, met een duurzame en doordachte benadering van sport en bergsport.

Na een seizoen 2025 met meerdere podiumplaatsen, sluit hij zich aan bij de Freeride World Tour 2026 met een duidelijk doel: vooruitgang boeken onder de besten en zijn visie op skiën met zoveel mogelijk mensen delen.

De waarschijnlijke komst van freeride naar de Olympische Winterspelen 2030 is ook een belangrijke drijfveer voor zijn vooruitgang en een groot doel. Als toegewijde atleet, toekomstig ingenieur en gepassioneerd verteller belichaamt Paul de balans tussen ambitie, creativiteit en respect voor de bergen.

Skiën Snowboarden

Wat is jouw benadering van de berg?

Zonder twijfel zal het evolueren, want de berg kan op 1001 verschillende manieren beleefd worden. Op dit moment geniet ik het meest van het skiën.

Ik ben gefascineerd door de historische ontwikkeling van sporten die verwant zijn aan freeride: uit een droogte in Californië in de jaren 70 en lege zwembaden die dat jaar zomer leeg bleven, ontstond het bowl-skateboarden, een heruitvinding en herovering van een ruimte die niet meer werd gebruikt. Hetzelfde geldt voor Parkour, waar atleten elke dag de stedelijke omgeving om hen heen opnieuw uitvinden, een omgeving die bijna onzichtbaar is geworden door de dagelijkse blik.

Het is die school die mijn bergvisie bepaalt: rijkdom is overal. De ski-industrie heeft zich ontwikkeld door de berg te transformeren zodat die aansluit bij de behoeften van de beoefenaar. Zelfs de freeride-industrie heeft te lang de perfecte omstandigheden geïdealiseerd, "de droomtrip" in Japan of Alaska. Vrij skiën betekent voor mij niet het aanpassen van de omgeving aan de wensen van de skiër. Freeride is juist het tegenovergestelde: rekening houden met de beperkingen op de plek waar je bent en die gebruiken om het mogelijke te verkennen. Waar ik het meest van geniet, is op de hellingen vlak achter mijn huis, waar ik elk jaar nieuwe manieren ontdek om ze te benaderen. De omstandigheden veranderen natuurlijk, en ik verbeter mezelf, wat me telkens weer in staat stelt een berg te herontdekken die ik denk door en door te kennen.

Wat bedoel je met duurzaamheid in freeride?

Het is natuurlijk dubbel! De mijne, en die van mijn sport. Wanneer je op zoek bent naar prestaties, is het makkelijk om de gevolgen te vergeten en die les heb ik geleerd toen ik een wervel brak tijdens mijn eerste volwassenwedstrijd. Ik begreep het belang van geleidelijk vooruitgaan, mijn comfortzone stap voor stap vergroten, met als drijfveer de discipline in mijn fysieke, technische en mentale voorbereiding.

Als ik maar één lichaam heb, hebben we natuurlijk ook maar één planeet en de vergelijking is duidelijk. Je kunt niet alleen genieten van het gevoel in de bergen zonder rekening te houden met de gevolgen van onze acties voor het milieu. Zonder de impact van mijn aanpak te overdrijven, is het voor mij op mijn niveau belangrijk om een visie op skiën te promoten die respect heeft voor de bergen waarin we ons bewegen en in overeenstemming is met de klimaatuitdagingen waar we voor staan.

Waarom Lagoped?

Een sportcarrière is onmogelijk zonder partners, maar niet alle atleten hebben het geluk om samen te werken met merken waarvan ze de waarden delen. Ik heb dat geluk met Lagoped, niet alleen om me aan te sluiten bij de missie van een duurzame revolutie in bergtextiel, maar ook om hun visie te delen. De sneeuwhoen, een discreet en veerkrachtig dier, past zich aan zijn omgeving aan zonder die te willen overheersen. Dat is de visie op de bergen die ik deel.

De beste uitdager

Hoe kies jij je lijnen?

In competitie of tijdens de training probeer ik me eerst te laten leiden door het verlangen. Ik neem de tijd om de helling die ik bekijk op te nemen (opmerking: op wedstrijddagen is het verboden om de helling te skiën voordat je start, dus de inspectie gebeurt op afstand, visueel, met een verrekijker). Er vormen zich verschillende ideeën in mijn hoofd die me aantrekken, en daarna denk ik na over hoe ik ze het beste kan combineren om een vloeiende, nette en creatieve ski te bieden. Ik denk dat een freeride-lijn geslaagd is wanneer je van buitenaf denkt: "wow, het lijkt alsof het terrein daarvoor gemaakt is". Het vinden van het vanzelfsprekende in het toeval van de natuur, een dans met drie tussen de berg, de zwaartekracht en mij. Ik voel me een beetje als Numérobis als ik het probeer uit te leggen, maar dat is het echt!!