Verzending NAGALAQA
|
|
Tijd om te lezen 2 min
|
|
Tijd om te lezen 2 min
Een expeditie waarbij elke afgelegde mijl al een maritiem succes is, in deze gebieden waar nog niemand heeft gevaren, ten noorden van de Canadese eilanden en Groenland.
Na meerdere expedities in het Noordpoolgebied, waaronder de pure zeiloversteek van de Noordwestpassage, drie pogingen om de Noordelijke IJszee over te steken, expedities op de Groenlandse ijskap en vele jaren zeilen op alle oceanen, is Sébastien Roubinet uitgegroeid tot een van de grote namen in maritieme en poolexpedities van onze tijd. Avonturier van het jaar 2008 en winnaar van de Shackleton Award in 2018, heeft hij meer dan 30 jaar ervaring opgedaan in expedities en wedstrijden.
In 2022 plant Sébastien een nieuwe expeditie vanuit Sachs Harbour op het eiland Banks (Canada), waar zijn laatste poging om de Noordelijke IJszee over te steken in 2018 eindigde.
De expeditie in het kort:
Opzetten van een educatief programma zodat de jongere generaties,
zodat scholen en universiteiten zich kunnen aansluiten bij ons avontuur en het Noordpoolgebied kunnen ontdekken.
Een innovatief schip ontworpen en gebouwd door Sébastien met materialen van
punt om te varen op water en ijs, die al getest is tijdens de expeditie
2018 (83 dagen).
Een wetenschappelijke missie:
Deze moeilijk toegankelijke gebieden voor wetenschappers zijn daardoor lastig te bestuderen, wat onze sterke betrokkenheid verklaart om zoveel mogelijk essentiële gegevens voor hun onderzoek te verzamelen.
Met een wetenschappelijk platform:
Op zoek naar milieu-DNA:
DNA is een molecuul dat bij alle levende wezens voorkomt, maar het bevat toch genetische informatie die specifiek is voor elk individu. Elk levend wezen laat sporen van dit molecuul achter in zijn omgeving via verschillende afscheidingen (speeksel, urine, gameten, uitwerpselen, enzovoort). Deze DNA-fragmenten die in de natuur worden gevonden, worden "milieu-DNA" of eDNA genoemd.
Net zoals de vingerafdrukken die we achterlaten op elk oppervlak dat we met onze vingers aanraken en die de forensische politie kan ontcijferen, maakt dit eDNA het mogelijk om veel te leren over degenen die deze onzichtbare sporen hebben achtergelaten. Elke soort heeft zijn eigen afdruk, zijn genetische "streepjescode", die we tegenwoordig kunnen ontcijferen.
Door enkele grammen aarde te nemen of enkele liters water te filteren, kan men eDNA extraheren, vermenigvuldigen en sequencen. Deze sequenties worden vervolgens gebruikt om alle soorten in het bestudeerde milieu te identificeren. Tot nu toe was het nodig om veel specialisten van verschillende taxonomische groepen in te schakelen om een lijst van soorten in een bepaald gebied op te stellen. Nu is het mogelijk om de volledige biodiversiteit van een ecosysteem te inventariseren aan de hand van slechts één monster.
Een snelle, zeer efficiënte techniek zonder impact op het bestudeerde ecosysteem, en vaak goedkoper dan traditionele methoden. Methoden die echter aanvullend en onmisbaar blijven om parameters te bestuderen die (voorlopig) niet meetbaar zijn met eDNA, zoals populatiegrootte, geslacht en ontwikkelingsstadia.
