Wandelverslag: een weekend in de Vogezen

Alleen wandelen, met familie, als koppel of met vrienden: elke bergtocht is uniek en waardevol. Dit keer had een vriendengroep zich op Facebook gevormd om te genieten van het Pinksterweekend met een wandeltocht. Bestemming: de Vogezen.

De wandelgroep verzamelde zich op station Gare de l'Est in Parijs: 11 jonge werkenden tussen 25 en 30 jaar, klaar om de Vogezenbossen te ontdekken tijdens een weekend. 

We kwamen allemaal samen in Straatsburg om onze tocht te beginnen. Vanaf Parijs is de reis snel: 1u45 met de trein, met vertrek om 7:16 uur op zaterdagochtend. Eenmaal in Straatsburg namen we de TER richting Saverne, vertrekkend om 9:23 uur. De spanning steeg terwijl we dichter bij het startpunt van onze wandeling kwamen.

We kwamen halverwege de ochtend aan in Saverne, net op tijd om van de markt te genieten. Het was de ideale gelegenheid om lokale en verse producten in te slaan voordat we de bebouwde kom verlieten om het bos in te gaan voor het begin van de wandeling.

De stad verlaten om het bos binnen te gaan was een magisch moment. We klommen snel omhoog om de hoogte te bereiken, volgend een pad gemarkeerd door de Club Vosgien, waarvan de kenmerkende tekens verschillen van de klassieke GR’s met hun eigen kleurcodes en symbolen.

Inderdaad, de Club Vosgien werd in 1872 opgericht op initiatief van Richard Stieve, een Duitse magistraat. De toeristische vereniging werd opgericht onder zijn Duitse naam Vogesenclub. Ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan in 1897 werd een route door het Vogezenmassief gecreëerd en gemarkeerd met een rood rechthoekje. Deze markering is nog steeds te vinden langs het hele wandelpad.

In 1946 werd de 430 km lange route die Wissembourg met Fesches-le-Chatel in het Territoire de Belfort verbindt uiteindelijk als GR5 gemarkeerd. 

Het bos onthulde langzaam prachtige uitzichten over de vallei. Langs het wandelpad hadden we het geluk meer te leren over de rijke en gevarieerde flora, via bordjes en panelen. Een totale onderdompeling in de natuur.

Onze eerste grote stop was het Château du Haut-Barr, een indrukwekkend bouwwerk uit de 12e eeuw, met een uitzonderlijk panorama over de Noord-Vogezen, de Midden-Vogezen en de Rijnvlakte. Natuurlijk hebben we de hoogte beklommen, betoverd door de uitzichten die deze wandeling ons bood.

Naarmate we vorderden, leerde de groep van 11 personen elkaar beter kennen. De introducties gingen vlot: onze beroepen, onze wandelniveaus, onze onderlinge connecties. Geen moment om je te vervelen op het pad!

We bereikten de Toren van Brotsch (542m), een in 1897 opgerichte structuur die een oude protohistorische site markeerde. Een ideale stop voor de eerste bevoorrading van de wandeling. 

Het volgende interessante punt is de Rocher du Geissfels. Vanaf daar was het uitzicht op de vallei en de rots van Dabo indrukwekkend. De groep maakte van de gelegenheid gebruik om wat herinneringsfoto’s van de wandeling te maken. 

Later lunchten we achter de Rocher du Hibou, een grote rots die in het bos omhoog rijst, een moment van gezelligheid en welverdiende rust.

De wandeling ging verder in het tempo van de groep: door bossen, uitzichtpunten over de vallei, tussensteden en particuliere tuinen. 

Na de Col du Valsberg (652m), een van de hoogste punten van de wandeldag, bereikten we eindelijk Wangenbourg-Engenthal, een charmant kuuroord.

Net voor het onweer versnelden we om ons kamp op te zetten op camping Les Huttes. Myriam verwelkomde ons hartelijk. De camping is bijzonder goed uitgerust: wc, douche, water, een gezellige ruimte en een goede ligging. Op 15 minuten lopen van het dorpscentrum.

Terwijl de bui hevig neerdaalde, stelde Myriam vriendelijk voor ons met de auto naar de Auberge du Château te brengen. We konden genieten van een heerlijk diner met streekspecialiteiten zoals kneffes (gnocchi uit de Vogezen, gemaakt van bloem, ei en melk)

Zondagochtend vertrokken we laat van de camping. Met een lichtere rugzak kozen we voor een rustigere route, waarbij we passen vermeden zodat iedereen van de wandeling kon genieten zonder al te veel moeite.

Het alternatief voor deze wandeldag zou zijn geweest om via de top van de Schneeberg (961m) te gaan. 

We bereikten het Château du Nideck voor de lunch. Een vriendelijke Duitse wandelaar wees ons de trap naar boven om van het uitzicht te genieten. Het eenvoudige menu van griesmeel en bijgerechten werd versterkt door de schoonheid van het landschap. Het weer werd slechter, maar we konden rustig eten.

Na de lunch moest ik de groep verlaten om naar het station van Urmatt te gaan. De route liep langs de waterval van Nideck, een populaire plek. De regen werd heviger, maar mijn waterdichte wandeljas hield me droog.

De paden waren modderig, en de solo-wandeling na zoveel gezelligheid gaf een vreemde maar rustgevende sensatie. Toen ik een hert zag, vertraagde ik en nam de tijd om elke hoek van het bos te observeren. Ik voelde me zelf bekeken. 

Aankomst bij het station van Urmatt om de trein van 17:23 te nemen, ik had net genoeg tijd om Straatsburg te bezoeken en te dineren voordat ik de terugreis naar Parijs aanving.

Deze route kan worden verlengd via het langeafstandspad 53 (GR 53), dat het noorden van het Vogezenmassief doorkruist. Met een lengte van 167 km biedt het een volledige onderdompeling in deze prachtige regio. Het begint in Wissembourg en eindigt in Schirmeck. De markering is het rode rechthoekje dat in dit artikel wordt genoemd. Een deel van deze lange wandeling loopt door het Regionaal Natuurpark van de Noord-Vogezen.

Afstand: 164km

Totale stijging: 5927m

Voor wie het wil verkennen, zijn gedetailleerde IGN-kaarten beschikbaar om je wandeling te plannen: 

• Wissembourg Lauterbourg Soufflenheim Rijnvlakte (3914OT).
• Haguenau Wissembourg l'Outre-Forêt PNR van de Noord-Vogezen (3814ET).
• Land van Bitche PNR van de Noord-Vogezen (3713ET). 
• La Petite Pierre Niederbronn-les-Bains PNR van de Noord-Vogezen (3714ET). 
• Saverne Sarrebourg Rocher de Dabo (3715OT). 
• Mont Ste-Odile Molsheim Obernai Bruche-vallei (3716ET). 
• De Donon Meer van Pierre-Percée (3616OT).

De maand mei is een ideale periode om de Vogezen te verkennen, met groene landschappen en een natuur in volle bloei. Het weer kan echter onvoorspelbaar zijn tijdens een wandeling. In mei variëren de temperaturen meestal tussen 10°C en 20°C overdag, maar ze kunnen snel dalen, vooral op hoogte. De ochtenden en avonden zijn vaak fris, en buien zijn niet zeldzaam. Het is cruciaal om goed voorbereid te zijn om deze veranderlijke omstandigheden het hoofd te bieden.

We hopen dat dit wandelverhaal je inspireert om de wonderen van de Vogezen te ontdekken. Of het nu voor een weekend is of langer, avontuur en natuur wachten op je!