Jeanne Fauquenot - Fietser
Al van jongs af aan verliefd op reizen, heb ik veel rondgezworven over de hele wereld. In 2019 realiseerde ik me dat ik mijn leven en de wereld niet langer zo wilde consumeren. Ik begon te wandelen, ver, lang en alleen. Daarna werd het een levensstijl. Na de eerste 2.100 kilometer naar Santiago de Compostella, liep ik in 2020 2.300 km langs de Bretonse kusten, gevolgd door 2.800 km van Duinkerke naar Menton: de France Est Trail.
Me losmaken van de dagelijkse drukte, duurzaam reizen, proberen zo zelfstandig mogelijk te zijn; dat zijn mijn levensdoelen. Geen autoverhuur meer bij het uitstappen van het vliegtuig, geen openbaar vervoer meer om een land in 10 dagen te "ontdekken". Overmatige vrijetijdsconsumptie onder het mom van "alles moeten zien" doet me niet meer dromen. Ik wil de tijd nemen om een land te ontdekken, zijn inwoners te ontmoeten, zijn landschappen te doorkruisen en zijn geheimen te vinden. En dat zo respectvol mogelijk voor onze omgeving.
Langeafstandswandelen betekent elke dag lopen, veerkracht, volharding en karakterkracht hebben om te genieten van unieke momenten. Terwijl deze ervaringen echte inspiratiebronnen zijn voor iedereen, durven vrouwen het vaak niet. Daarom heb ik een belangrijke plek in deze sportwereld. Om te laten zien dat vrouwen net zo goed in staat zijn als mannen om dit te doen.
Mijn fysieke grenzen verleggen, landschappen, volkeren, culturen, hun erfgoed en levenswijze ontdekken, dat laat me stralen. Zichtbaarheid geven aan vrouwen, hun vrijheid van handelen en een andere eerlijke levensstijl. Jongeren de kans geven een langzame, natuurlijke en zelfstandige sportactiviteit te ontdekken. Dat zijn mijn doelen.
Na meer dan 7.000 km te voet wil ik mijn huis (in het centrum van Frankrijk) verbinden met Portugal. Ik heb de Vogezen, de Jura en de Alpen doorkruist; nu zijn het het Centraal Massief, de Cévennes, de Pyreneeën en de Spaanse en Portugese kusten aan de beurt. Bijna 4.000 km te voet, maar niet alleen. Dit keer zal ik zwanger zijn. Het avontuur stopt niet bij mijn vrouw-zijn; ik ga bewijzen dat het dragen van nieuw leven geen ziekte is en dat we niet zwakker, maar juist sterker zijn dan de publieke opinie doet geloven.
Net als bij de France Est Trail is het algemene idee van de route om twee punten met elkaar te verbinden, maar het pad zal zich vormen naarmate ik mensen ontmoet die me advies geven over de te volgen routes.
Globaal gezien wil ik begin mei 2022 vertrekken van mijn huis in Indre (36), via het Centraal Massief naar Le Puy en Velay. Van daaraf volg ik het Stevensonpad tot Alès, waarna ik richting Perpignan ga. Daarna wacht de GR 10 (de oversteek van de Pyreneeën) om in Hendaye aan te komen. Daar neem ik de Camino del Norte tot Gijon, en vervolg ik langs de Spaanse kust tot aan de Portugese grens, waarna ik mijn weg langs de kust voortzet tot Porto of Huelva.
Wandelen is voor mij de meest natuurlijke manier om me te verplaatsen en een land te ervaren. Bovendien is de impact op het landschap beperkt en is het contact met de lokale bevolking des te menselijker.
Ik ben me ervan bewust dat weinig consumenten vertrouwd zijn met deze manier van ontdekken, en realistisch over de mogelijkheid voor de meeste mensen om zo te reizen; ik wandel voor al die mensen die dat niet kunnen. Maar ook om bewustzijn te creëren over het geluk dat we hebben om op aarde te leven en het belang om er goed voor te zorgen. Door lokaal en bewust te consumeren, een meer natuurvriendelijke manier van reizen te gebruiken en natuurlijke producten te gebruiken, wil ik op mijn beurt een bijdrage leveren aan onze planeet. En de interesse wekken van zoveel mogelijk mensen voor een andere manier van consumeren.
De Inuit zeggen dat onze daden gevolgen hebben voor zeven generaties. Het is tijd om te handelen zodat de volgende generaties het geluk hebben de besneeuwde Noordpool en olifanten die door de savanne lopen te zien.
